μερικά λίτρα αλκοόλ αργότερα

βαρεθηκα.
παλι μεθυσμενη γυρισα.
17 ευρω ταξι.20 ευρω μπυρες.
βαρεθηκα.
γυριζω σπιτι κ δ με περιμενει κανεις.
κουραστηκα.
κ αυτο που θελω δε το εχω κ δε θα το εχω ποτε ξανα.
ξεθωριασα.
κ συ δεν εισαι τιποτε αλλο παραμονο μια αναμνηση.
μια σκια που με τριγυριζει με μια γλυκια ζεστη.
ερχεσαι κ φευγεις.
δε μπορω να σε κρατησω εδω.
δε σε εχω.
δε μου ανηκεις.
δε εισαι κτημα μου, αλλα εισαι κομματι μου.
γιατι να ειμαι παλι μεθυσμενη;

η 25η ώρα

παντα κατι θα μας λειπει.παντα κατι θα θελουμε πραγματικα που δ θα μπορουμε να εχουμε κ γ να το αναπληρωσουμε θα καταφευγουμε σ ασκοπα πραγματα κ καταστασεις που θα μας σκορπανε ψυχικα κ σωματικα.
παντα θα ειμαστε λειψοι.κανεις δ υπαρχει περα απο τον εαυτο μας που να μας κανει να νιωθουμε πληρεις.κανεις αλλος.μα ακομα κ αυτος πολλες φορες δ μας ανεχεται.δ μας θελει.
ολοι φτανουμε σ σημεια κορεσμου με τους γυρω μας.
ολοι εχουμε νιωσει φθηνοι,καβατζες,ολοι εχουμε βρεθει σ αρρωστημενες καταστασεις.ολοι.
εχουμε φτασει σ σταυροδρομια κ δ ξεραμε τι να διαλεξουμε.εχουμε περασεις φασεις χαοτικες.ολοι μας πεθαναμε λιγο απο το μεσα μας γ χαρη καποιου που δ μας εδωσε την αντιστοιχη σημασια.
ποτε αυτο που νιωσαμε γ καποιον δ ηταν αμοιβαιο κ αλλωστε πως θα μπορουσε να ειναι; αφου καθεις μας ειναι διαφορετικος.


συγχωρεσε με γ ολο αυτο,μα το μεσα μου κραυγαζει κ το απ'εξω μου αδυνατει να με συγκρατησει.
καλο ξημερωμα,οπου κ αν σ βρει.

παραμονή πρωτοχρονιάς

Σε κάτι λιγότερο από 4 ώρες μπαίνει ο νέος χρόνος. Μπράβο του.
Να τον χαίρεστε. Να τον απολαύσετε και να μου πείτε εντυπώσεις του χρόνου την ίδια μέρα.
Ναι, πάλι σκατοψυχιασμένη είμαι. Εσύ τι ζόρι τραβάς; Δουλειά σου λοιπόν.
Βαράω διάλυση. Βαράω φρίκες όπως εσύ βαράς κάρτα στη δουλίτσα σου- αλήθεια, δουλειά έχεις;
Ακούς; Σήμερα σου φωνάζω από μακριά. Αλλά εσύ πέρα βρέχει. Άστο το γαμήδι να βρέχει, τι σε νοιάζει; Κοίτα και μένα λίγο.
Τίποτα. Δεν ακούς τίποτα. Έχεις χαόσει/χαώσει –όπως στο διάολο γράφεται.
Βοήθα με και μένα λίγο. Άσε με να μπω σ’ αυτό το χάος και να το μοιραστούμε ή διώξε με.
Άντε, να τελειώνουμε πια.

σημειώσεις από έναν πνιγμό

Κουράστηκα.
Δεν είμαι θυμωμένη. Κουρασμένη είμαι.
Ξυπνάω και νιώθω άδεια. Αυτό το κενό είναι που με κουράζει.
Δε θέλω. Δε μπορώ. Αρνούμαι. Δε νιώθω πια. Παραιτούμαι. Βαρέθηκα.
Σήμερα όλα είναι μια κραυγή.
Χωρίς ηχώ. Χωρίς συναίσθημα.
Κενή.
Εσύ δε θα την θυμάσαι γιατί δε την άκουσες ποτέ. Δε την ένιωσες ποτέ.
Εδώ είμαι.
Άραγε με θυμάσαι; Με σκέφτεσαι;
Κοιτάζω τα ρούχα μου.
Έχουν ξεθωριάσει.
Μάλλον ξεθώριασα και γω μαζί τους.

all that she wants

Δεν ταιριάζουμε.
Τελικά μπορείς να βρεις κάποιον που να ταιριάζεις απόλυτα;
Αφού θεωρητικά κανείς δεν είναι ίδιος πώς θα βρεις κάποιον να ταιριάζεις απόλυτα;
Εσύ την απόφαση σου την πήρες.
Μένει να το καταλάβω και γω και να συνεχίσω.
Το μόνο που με πονάει είναι ότι δεν ήμουν κάτι το ιδιαίτερο για σένα ενώ εσύ ήσουν κάτι ξεχωριστό.
Οι σχέσεις όσο μεγαλώνουμε θα έπρεπε να γίνονται πιο απλές και εγώ τις βλέπω να γίνονται πολυπλοκότερες και ξέρεις τι; Το βαρέθηκα λίγο.
Μάλλον είμαι πολύ εγωίστρια που δε νιώθεις το ίδιο ή νιώθω λίγη.
Μπορεί να φταίει που εγώ σε θέλω ακόμα ή που δε μπορώ να καταλάβω τι θα πει το «σε θέλω ακόμα αλλά να…».
Ίσως είναι και οι μεγάλες δόσεις βλακείας που με ταλαιπωρούν αυτό τον καιρό.
Θυμάμαι το «ένα κοπάδι τζάμια» και γελάω μόνη μου.
Θυμάμαι.
Δε πιστεύω ότι είναι κακό το να σε θυμάμαι.
Απλά θα ήθελα να μη σε σκέφτομαι τόσο συχνά και τόσο έντονα.
Την τελευταία φορά που σε είχα αγκαλιά ήθελα απλά να κρατήσω αυτό το συναίσθημα για πάντα.
Δε θέλω να το ξεχάσω. Όχι ακόμα τουλάχιστον.

χρόνια πολλά.

Για σένα που με άντεξες.
Για σένα που μου στάθηκες.
Για σένα που με στήριξες.
Για σένα που με έκανες να γελάω.
Για σένα που σ’ ερωτεύτηκα.
Για σένα που πάνω από όλα ήσουν άνθρωπος.
Για σένα που δεν ένιωσες το ίδιο.
Για σένα που μου είπες «σε θέλω ακόμα, αλλά…»
Για σένα που δε θα ξαναδώ.
Για σένα που δε φοβήθηκες να μείνεις μαζί μου.
Για σένα που νοιάστηκες.
Μόνο για σένα.

Εσύ μπορεί να θες, εμένα με ρώτησες;

Εσύ μπορεί να θες. Τους άλλους τους ρώτησες; Τι τι εννοώ ποιους άλλους; Μόνος σου νομίζεις ότι είσαι εδώ πέρα; Αλαζονικό γουρούνι. Τους άλλους. Αυτούς που επηρεάζεις με οτιδήποτε κάνεις.

Εγώ στρίβω το τσιγάρο μου εδώ και δύο ηπείρους παρά κει πέφτουν βόμβες και πεθαίνει κόσμος.

Τι; Δε φταις εσύ; Δε θα σ απαντήσω.

Εσύ λοιπόν μπορεί να θες. Είσαι πλήρως αλληλεξαρτώμενος όμως από μένα, από τον δίπλα και τον παραδίπλα, την μάνα σου, τον πατέρα σου, ακόμα και από τον πεθαμένο παππού σου. Ποιος σου είπε ότι εδώ κάτω είναι όλα εύκολα; Και ποιος σου είπε ότι νοιάζεται κανείς για το τι θες εσύ. Ναι, ΕΣΥ. Είναι ώρα να καταλάβεις και να χωνέψεις ότι εδώ που ήρθες, σε τούτο το μάταιο κόσμο (!), βλάκα, δεν κάνεις εσύ κουμάντο. Κάνουν οι άλλοι. Δε τους νοιάζει αν ζεις ή αν πεθαίνεις, αρκεί βέβαια να μην τους ενοχλείς με τις μαλακίες σου.

Ναι, ναι. Καλά το διάβασες. «με τις μαλακίες σου».

Γιατί νομίζεις ότι είναι κάτι άλλο αυτά που έχεις στο μυαλό σου;

Περνιέσαι για έξυπνος;

Ξανασκέψου το πιτσιρίκο.

Εσύ μπορεί να θες, εμένα με ρώτησες αν μπορώ; Αν θέλω; Αν με νοιάζει τι σκατά θες;